Od 16 stycznia 2012 r. rachunki IKZE i IKE oferowane są w ramach umowy do polisy „Sposób na Przyszłość” ING Życie.

Indywidualne Konto Zabezpieczenia Emerytalnego (IKZE) oraz Indywidualne Konto Emerytalne (IKE) to produkty finansowe umożliwiające gromadzenie dodatkowych pieniędzy na emeryturę w ramach trzeciego, dobrowolnego filaru emerytalnego. Oprócz środków otrzymywanych z ZUSu i OFE dodatkowe pieniądze zaoszczędzone na IKZE i IKE będą stanowiły wsparcie na emeryturze, gdyż zmniejszają różnicę w dochodzie po zakończeniu aktywności zawodowej. Oba produkty oferują również korzyści podatkowe.

IKZE to zupełna nowość na polskim rynku, wprowadzona przez rząd od stycznia 2012 r. Największym atutem tego produktu, którego nie miały do tej pory żadne produkty długoterminowego oszczędzania, jest możliwość odliczania wpłat na IKZE od podstawy opodatkowania, co wpływa na zmniejszenie płaconego fiskusowi podatku. Jest to natychmiastowa, odczuwalna korzyść podatkowa, gdyż ulgę odlicza się już w następnym roku. Polacy niechętnie płacą podatki, dlatego można sądzić, że zainteresowanie tym nowym produktem emerytalnym będzie wysokie właśnie ze względu na konstrukcję ulgi podatkowej.

ING Życie wprowadza IKZE, a także istniejący od 2004 r IKE, w ramach „Sposobu na Przyszłość”. Co ważne, ING Życie inwestuje 100% każdej składki klienta wpłacanej na rachunki IKZE i IKE, umożliwiając mu odłożenie jak największej ilości środków na przyszłą emeryturę.

Kupując IKZE lub IKE lub oba produkty jednocześnie w ramach polisy „Sposób na Życie” ING Życie oferuje klientowi:

ubezpieczenie życia, zdrowia oraz w razie wypadku. To także wsparcie finansowe dla klienta i jego rodziny w razie niespodziewanych zdarzeń losowych, takich jak choroba, wypadek a nawet śmierć.

budowanie kapitału na przyszłość. Dzięki regularnie inwestowanym pieniądzom, klient może zabezpieczyć swoje przyszłe potrzeby finansowe i realizować swoje plany np. opłacić studia dziecka czy kupić lepszy samochód

„Sposób na Przyszłość” to polisa umożliwiająca objęcie ochroną ubezpieczeniową do 10 osób niezależnie od tego, jaki stopień pokrewieństwa je łączy. Pozwala również elastycznie dobrać zakres ubezpieczenia dla każdego członka rodziny. W trakcie trwania umowy zakres ubezpieczenia można modyfikować tak, by odpowiadał zmieniającym się potrzebom.

Dołączając do polisy „Sposób na Przyszłość” rachunki IKZE i IKE oferujące korzyści podatkowe, ING Życie zwiększyło atrakcyjność polisy, jednocześnie umożliwiając chętnym do oszczędzania na emeryturę – ochronę życia i zdrowia oraz gromadzenie środków na przyszłość.

Od 2 stycznia 2012 r. każdy, kto myśli o wyższej emeryturze może już zacząć oszczędzać na Indywidualnym Koncie Zabezpieczenia Emerytalnego (IKZE). PZU Życie SA jako jeden z pierwszych na rynku zaoferował tę formę oszczędzania. Debiutowa oferta okazała się sukcesem.

Nowa możliwość dobrowolnego oszczędzania to sposób na uniknięcie niższej emerytury z powodu obniżenia składki emerytalnej przekazywanej z ZUS do OFE (z 7,3 proc. do 2,3 proc.). Stopa zastąpienia za 30 lat, czyli relacja wysokości emerytury do ostatniej pensji tuż przez przejściem na odpoczynek, wyniesie zaledwie ok. 30 proc. Sposobem na uzyskanie większej emerytury jest właśnie IKZE. 　

Zachętą do dodatkowego oszczędzania na tym koncie jest ulga podatkowa. Rozliczając się z fiskusem za 2012 r. będzie można odpisać od podstawy opodatkowania do 4　030, 80 zł. Dzięki temu, odkładając pieniądze na starość jednocześnie już dziś skorzystamy z ulgi podatkowej wynoszącej nawet 1290 zł. 　

Specyfiką produktu jest możliwość elastycznych wpłat, w terminach ustalonych przez oszczędzającego. Przy podpisaniu umowy ubezpieczony nie musi deklarować jak często będzie wpłacał pieniądze. W razie jego przejściowych kłopotów finansowych będzie mógł zawiesić wpłaty a nawet zlikwidować IKZE. Jednak wówczas nie będzie mógł skorzystać z ulgi podatkowej.

“IKZE PZU Życie, którego sprzedaż rozpoczęliśmy z sukcesem 2 stycznia jest produktem dla każdego, kto chce efektywnie pomnażać oszczędności na cele emerytalne i korzystać z ulgi podatkowej. Jest produktem prostym w konstrukcji, zrozumiałem i niedrogim dla klienta” – mówi Weronika Dejneka , Dyrektor Biura Produktów Indywidualnych w PZU Życie SA.

Ubezpieczony może wystąpić o zwrot całości środków zgromadzonych na IKZE w każdym, dogodnym dla siebie czasie. Uzyskane w ten sposób kwoty będą opodatkowane wg obowiązującej wówczas skali podatkowej.

Klient może też przetransferować pieniądze z jednego IKZE na inne. Transfer z IKZE nie będzie jednak możliwy na IKE lub PPE i odwrotnie. Wyjątkowy do przenoszenia oszczędności jest 　2012 r., bo tylko w tym roku można wpłacić środki z IKE na IKZE i odliczyć tę kwotę od dochodu. Transfery nie będą opodatkowane.

Pieniądze zaoszczędzona na IKZE będą dziedziczone. Ubezpieczony może wskazać osoby uposażone, które dostaną oszczędności w razie jego śmierci. W innym wypadku　 prawo do zgromadzonych środków nabędą najbliżsi.　Spadkobiercy nie　zapłacą podatku od spadku i darowizn, będą natomiast musiały zapłacić podatek dochodowy na zasadach ogólnych.　

W 2012 roku będziemy mogli oszczędzić więcej na swoją przyszłość. Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej ogłosiło podniesienie rocznego limitu wpłat na IKE do wysokości 10　578 złotych. W roku obecnym na Indywidualne Konto Emerytalne możemy wpłacić maksymalnie 10　077 zł.

Zmiany te oznaczają, że w nadchodzącym roku, przy równych wpłatach, będziemy mogli odłożyć na IKE aż 881,5 złotych miesięcznie. Do czego oczywiście gorąco zachęcać.

Zmieniła się także dozwolona wysokość sumy składek, jaką może wnieść uczestnik do jednego pracowniczego programu emerytalnego. W przyszłym roku kwota ta wyniesie 15　867 złotych.

Legg Mason TFI S.A. jest jednym z liderów polskiego rynku pod względem wysokości środków lokowanych w funduszach inwestycyjnych na cele emerytalne (766 mln zł – stan na 30.11.2011). IKE z Legg Mason jest od 4 lat najlepszym IKE z funduszem inwestycyjnym według dziennika Rzeczpospolita (raport w dodatku „Moje Pieniądze” 13.11.2008,19.11.2009, 15.11.2010 oraz 10.11.2011).

Wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości kwestionujący zakazu inwestowania przez OFE za granicą bardzo cieszy. Oby stał się impulsem do przebudowy systemu tak, by w pierwszej kolejności służył on przyszłym emerytom, a nie politykom i ich pomysłom.

Trudno znaleźć specjalistę od finansów osobistych, który nie podzielałby poglądu, że inwestowanie części aktywów OFE w zagraniczne instrumenty finansowe jest korzystne dla klientów funduszy. Dzięki takiemu rozwiązaniu pieniądze przyszłych emerytów mogłyby zarabiać także na innych rynkach, które były dla inwestorów o wiele łaskawsze niż krajowa giełda (na przykład w Brazylii). Do tego doszłaby redukcja ryzyka związanego z dywersyfikacją. Wyniki OFE z kryzysowych lat wyglądałyby znacznie lepiej, gdyby część ich środków ulokowana została w zagranicznych papierach, zwłaszcza jeśli uwzględnić zyski, które przyniosłoby w takiej sytuacji funduszom osłabienie krajowej waluty.

Spór o zagraniczne inwestycje OFE nie dotyczy jednak dobra przyszłych emerytów, lecz rzekomych korzyści dla polskiej gospodarki, jakie miałoby jej przynosić zatrzymywanie na siłę kapitału w kraju. Zwolennicy takiego rozwiązania przekonują, że lepiej, by pieniądze klientów funduszy emerytalnych finansowały inwestycje w Polsce a nie w Ameryce Południowej czy w Zachodniej Europie. Tak argumentując zapomina się, że o potencjale inwestycyjnym danego rynku nie decyduje ilość obecnego na nim kapitału, lecz użytek, jaki można z niego zrobić. Jeżeli Polska będzie atrakcyjna jako miejsce do zainwestowania, to wypływ kapitału krajowego zostanie szybko uzupełniony napływem kapitału zagranicznego. Z drugiej strony, jeżeli możliwości inwestycyjnych będzie mało, a kapitał w kraju z konieczności zostanie, to inwestorzy zagraniczni ograniczą napływ swoich środków do Polski a inwestycji tak czy inaczej będzie mało.

Umożliwienie OFE aktywnej działalności inwestycyjnej za granicą mogłoby przynieść natomiast pozytywne efekty uboczne. Po pierwsze zwiększenie aktywów zagranicznych będących w posiadaniu krajowych instytucji finansowych zwiększyłoby stabilność kursu naszej waluty. W razie gwałtownej deprecjacji złotego fundusze mogłyby sprzedawać zagraniczne aktywa, by realizować zyski płynące z osłabienia waluty krajowej. Ten fakt (lub nawet sama jego groźba) przyczyniłaby się do większej wstrzemięźliwości przy wyprzedaży naszej waluty. Po drugie umożliwienie działalności OFE poza rynkiem krajowym uodporniłoby te instytucje na naciski polityczne. Znacznie trudniej byłoby bowiem rządom prześladować fundusze za odmowę uczestnictwa w typowo politycznych projektach, takich jak na przykład polonizacja banków.

Wyrok Trybunału Sprawiedliwości niestety ma małe szanse coś w sprawie zagranicznych inwestycji OFE zmienić. Dotychczasowy limit 5 proc. aktywów był bowiem i tak wykorzystywany co najwyższej w jednej czwartej. Wynikało to jednak nie z niewzruszonej wiary zarządzających w polską giełdę, lecz z innych przepisów regulujących działalność funduszy. Regulator zabrania bowiem kupowania papierów nieposiadających ratingu, co z góry wyklucza choćby fundusze ETF, które mogłyby być najtańszą metodą alokacji środków za granicą, zwłaszcza dla małych funduszy. Do inwestycji poza Polską zniechęca też benchmark, którego budowa skłania fundusze do tego, by naśladowały nawzajem swoje portfele, a wszelkie odstępstwa od standardu obarcza dużym ryzykiem. Przykładowo, gdyby jakiś fundusz jako jedyny posiadał w swoim portfelu akcje brazylijskie, a tamtejsza giełda miałaby kiepski kwartał, to zarządzającym groziłaby w takiej sytuacji konieczność dopłacania z własnej kieszeni.

Tym bardziej niezrozumiały był więc upór, z jakim Polska występowała przed Trybunałem, broniąc dotychczasowych rozwiązań w sprawie OFE. Polscy przedstawiciele utrzymywali, że fundusze emerytalne są częścią sektora publicznego, co samo w sobie jest oburzające, bo przecież w Polsce przedstawia się je jako powierników prywatnych oszczędności. Oczywiście nie przekonało to sędziów, którzy zwrócili uwagę, że „okoliczność ta sama w sobie nie wystarcza w każdym razie do wyłączenia stosowania postanowień traktatu”. Co więcej, takie zaangażowanie w obronę z góry przegranej sprawy rzuca cień na naszą politykę europejską w ogóle. Wychodzi bowiem na to, że z jednej strony chcemy być w awangardzie integracji, a z drugiej, dla nie do końca jasnych celów, naginamy podstawową zasadę na jakiej opiera się UE – swobodę przepływu kapitału.

Maciej Bitner, Główny Ekonomista Wealth Solutions

Czy zachęcano nas do oszczędzania na dodatkową emeryturę? Dotychczas niezbyt skutecznie, co najlepiej widać po liczbie indywidualnych kont emerytalnych – nieco ponad 800 tysięcy po 7 latach funkcjonowania!

Przyczyn tego stanu rzeczy jest co najmniej kilka: brak zainteresowania tym produktem ze strony instytucji finansowych, nieznajomość zasad przez potencjalnych zainteresowanych – wyobrażenie, że to plan z wymogiem systematyczności wpłat oraz z blokadą dostępu do środków aż do 60 roku życia, czy wreszcie ulga podatkowa odroczona w czasie.

Jednak wszystko wskazuje na to, że III filar w postaci kwalifikowanych planów emerytalnych – regulowanych specjalnymi przepisami – już niedługo przyspieszy. Zacznę może od prozaicznego powodu: uszczelnienia przepisów dotyczących opodatkowania oszczędności, czyli uniemożliwienie omijania podatku Belki w postaci lokat z dzienną kapitalizacją.

To była naprawdę kuriozalna sytuacja, z punktu widzenia ustawodawcy, promocji III filara. Z jednej strony w IKE　 zachętą podatkową jest zwolnienie zysków kapitałowych z podatku Belki – po spełnieniu dość rygorystycznych warunków, czyli wypłaty środków po ukończeniu 60 roku życia, a z drugiej, istniały lokaty z dzienną kapitalizacją omijające podatek Belki bez spełniania niemal żadnych warunków – utrzymania środków przez okres kilku miesięcy.

Premier zapowiedział w expose, że nie dopuści do omijania podatku Belki i trzymam go za słowo. To warunek konieczny do tego aby IKE wreszcie stały się popularnym produktem.　 Kolejny raz przypomnę warunki oszczędzania w tej formie, ponieważ wciąż kojarzymy ten produkt z polisami ubezpieczeniowymi, w których rzeczywiście jest wymóg systematyczności oraz ograniczona dostępność do środków.

Jeżeli nie korzystasz z wyspecjalizowanych planów emerytalnych bo obawiasz się tego, że nie będzie cię stać na opłacanie składek, to taka obawa jest bezzasadna przy IKE. Nie musisz systematycznie oszczędzać. Jest to oczywiście wskazane, ale nie jest konieczne – nie ponosisz żadnych opłat z tytułu wstrzymania wpłat do planu emerytalnego w formie IKE. Wpłacasz kiedy chcesz i jak chcesz: systematycznie, okazjonalnie, czy też robisz sobie dłuższe przerwy.

Druga obawa może wynikać z tego, że skoro w nazwie produktu jest słowo emerytalny, to zapewne nie można będzie skorzystać z gromadzonych środków wcześniej niż na emeryturze. W tym względzie IKE także są bardzo elastycznym produktem. Otóż już po 12 miesiącach od podpisania umowy, masz nieograniczony dostęp do pieniędzy i to bez obaw, że wypłata środków zostanie obciążona jakimikolwiek opłatami na rzecz instytucji, z której dokonujesz wypłaty. Jedyny koszt jakim zostaniesz obciążony to koszt podatku Belki.

Biorąc pod uwagę cechę bardzo wysokiej dostępności do środków, proponuję ci abyś przemodelował swoje spojrzenie na indywidualne konta emerytalne: nie traktuj ich jako produkt emerytalny – jako produkt, który musi być planem oszczędzania aż do 60 roku życia, ale jako produkt, który może być planem emerytalnym.

Skoro w każdej innej formie oszczędzania płacisz podatek Belki, który jest bolesną daniną dla fiskusa, to spróbuj uniknąć tego podatku właśnie w formie IKE.　 Być może uda ci się dotrwać z częścią oszczędności do 60 roku życia, a wówczas po prostu zaoszczędzisz duże kwoty pieniędzy.

Większość z nas nie wyobraża sobie sytuacji aby pozostawać bez środków na czarną godzinę. Odłożone pieniądze to bufor bezpieczeństwa, to spokojny sen, to właśnie zabezpieczenie na wypadek sytuacji skrajnych. W związku z tym, duża część oszczędności to lokata na całe życie, chociaż nie deklarujemy tego w rozmowie z przedstawicielem instytucji finansowej, czy też w banku. W takim przypadku można powiedzieć, że horyzont naszej lokaty kapitału jest otwarty: pieniądze mogą być potrzebne nagle – gdyby doszło do sytuacji skrajnej, ale w rzeczywistości będą w naszym posiadaniu nawet dłużej niż do wieku emerytalnego – cały czas dając nam poczucie bezpieczeństwa finansowego.

Gdy oszczędności traktujemy jako bufor bezpieczeństwa nigdy nie zgodzimy się na ograniczenie w dostępie do tych środków i dlatego najczęściej trzymamy je na rachunku bieżącym, na krótkich depozytach (do trzech miesięcy) lub właśnie w funduszach inwestycyjnych ceniąc sobie „otwartość” funduszy.　Jednak cena jaką płacimy za dostęp do pieniędzy jest ogromna, szczególnie na lokatach bankowych. Bank nie tylko żąda od nas wysokiej ceny za dostępność – oferując niższą stopę odsetek niż na depozytach zawieranych na okresy dłuższe (na przykład 3-letnie), ale także ponosimy koszt podatku Belki. Nasza strata jest więc podwójna, ale godziny się na nią właśnie ze względu na oczekiwaną wysoką dostępność do środków.

Zdarzenia skrajne: które zmuszą nas do wykorzystania całości oszczędności ze swej natury są sytuacjami bardzo rzadkimi. W związku z tym, jeżeli korzystamy z lokat bankowych lub co gorsze trzymamy oszczędności stanowiące bufor bezpieczeństwa na rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym , to w okresie kilkudziesięciu lat poniesiemy ogromny koszt zapewniania sobie bieżącej dostępności do środków, z której prawdopodobnie nigdy nie skorzystamy!

A gdybyś te pieniądze trzymał na IKE, lub przynajmniej ich część? Masz zapewnioną taką samą wysoką dostępność do środków jak na lokacie trzymiesięcznej – instytucja oferująca IKE musi dokonać wypłaty środków na nasze żądanie w okresie wypowiedzenia umowy (w warunkach umowy należy sprawdzić jaki to jest okres: najczęściej między 2 tygodnie a jeden miesiąc). Czyli w IKE jesteś „ubezpieczony” na czarną godzinę. A jeżeli nie dojdzie do sytuacji skrajnej i będziesz miał spokojny sen dzięki zgromadzonym oszczędnościom do końca życia? Uchronisz swoje oszczędności przed niepotrzebną i bolesną daniną dla fiskusa, która w okresie kilkudziesięciu lat kumulowania nawet niewielkich zysków może być ogromna.

Dodam, że IKE mają jeszcze jedną wyjątkową cechę z punktu widzenia osoby oczekującej jak najlepszych warunków i komfortu: otóż wybrana instytucja finansowa musi się bardzo starać o twoje dobre samopoczucie, o wypełnienie twoich oczekiwań dotyczących stopy zwrotu, jakości obsługi. Dlaczego? Bo w każdej chwili, po upływie 12 miesięcy od podpisania umowy, będziesz mógł podziękować jej za współpracę nie tylko wypłacając gotówkę, ale nawet zażądać przeniesienia oszczędności bezpośrednio do nowo wybranej instytucji finansowej w formie tzw. wypłaty transferowej – przenosząc cały kapitał wraz z całością wypracowanych przez instytucję finansową zysków i oczywiście bez podatku Belki.

Wiedz również, że ta wyjątkowo uprzywilejowana pozycja oszczędzającego w stosunku do instytucji finansowej jest jednym z powodów, dla którego wiele z nich zrezygnowało z oferowania IKE.

W tym roku, do końca grudnia możesz wnieść na konto emerytalne 10077 zł a od stycznia 2012 drugie tyle. W przyszłym roku pojawi się kolejny emerytalny rodzynek: indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego (IKZE), o którym napiszę już za kilka tygodni.

Maciej Rogala

Czy podwyższenie wieku emerytalnego do 67 lat jest konieczne w Polsce? Nie, ponieważ w naszym kraju od 1999 roku panuje system emerytalny o zdefiniowanej składce, zupełnie inny niż te jakie występują w krajach Europy Zachodniej.

W poprzednim systemie obowiązywała emerytura o zdefiniowanym świadczeniu (emerytura DB – skrótu od jej angielskiej nazwy: defined benefit) – o wysokości obliczanej na podstawie wynagrodzenia z 10 kolejnych lat pracy, w którym nasze zarobki były najwyższe i stażu pracy (z doliczanymi latami nieskładkowymi). Pomijając fakt niskich wynagrodzeń w przeszłości, było to rozwiązanie bardzo dla nas korzystne – w relacji do zarobków. Na dłuższą metę było jednak nie do utrzymania: ze względu na spodziewane, drastyczne pogorszenie się proporcji między liczbą osób aktywnych zawodowo – finansujących bieżące świadczenia – a liczbą beneficjentów systemu – aktualnych emerytów: z 4 do 1 w momencie wprowadzania reformy,　 2 do 1 w 2030, do nawet jednego pracującego na jednego emeryta w 2060 roku. Drugim nie mniej ważnym czynnikiem – gwarantującym bankructwo tego systemu – był wzrost wynagrodzeń: podstawy wyliczania wysokości świadczeń w emeryturze DB, w spodziewanej sytuacji demograficznej.

Tych zagrożeń już　 nie ma w systemie o zdefiniowanej składce, jaki mamy teraz. W I filarze mamy konta emerytalne i wypłacimy dokładnie tyle ile odłożyliśmy. Co więcej wzrost składek, stopa waloryzacji jest wolna od ryzyka spadku liczby osób opłacających składki. Najlepiej to wyjaśnił minister Rostowski w czasie debaty emerytalnej jaka odbyła się na początku tego roku. W swoim artykule opublikowanym na łamach Gazety Wyborczej napisał, że nawet jeżeli nasza płaca w okresie 20 lat wzrośnie czterokrotnie: z 1000 zł do 4000 zł, to gdy liczba pracujących w tym samym czasie spadnie o połowę, to „nic się nie stanie”, bo wszystko się „zbilansuje”, gdyż stopa waloryzacji środków zapisanych w I filarze będzie 2 razy niższa – właśnie na skutek spadku liczby pracujących (finansujących przyszłe świadczenia) o połowę.

Dlaczego teraz namówił premiera Tuska do podwyższenia wieku emerytalnego do 67 lat, skoro kilka miesięcy wcześniej wyjaśnił, że wydłużenie wieku emerytalnego do 67 lat w żaden sposób nie wpływa finanse państwa, bo już 12 lat temu ten problem został rozwiązany.　 Ta propozycja wydaje się tym bardziej absurdalna, że przecież średnie trwanie życia w Polsce jest o kilka lat niższe niż w Niemczech, czy we Włoszech. 67 lat w Polsce to nie to samo co 67 lat w Europie Zachodniej.

Być może tu kryją się prawdziwe powody wprowadzenie tej propozycji – bo przecież składki w I filarze nie są dziedziczone i jeżeli nasz zgon nastąpi między 65 a 67 rokiem życia to pieniądze w 100% pozostaną w budżecie państwa.

Maciej Rogala

2012 rok ma szansę przerwać marazm na rynku planów emerytalnych. Wchodzą w życie przepisy zmieniające formułę oszczędzania w III filarze, na taką jaka funkcjonuje niemal we wszystkich innych krajach i która okazała się bardzo skuteczną zachętą do gromadzenia dodatkowych oszczędności emerytalnych. Na czym ona polega?　　

Na bieżącej i odczuwalnej zachęcie finansowej: odpisie wpłat wnoszonych do III filara od podstawy opodatkowania podatkiem PIT. Odpis podatkowy będzie możliwy przy oszczędzaniu w nowym produkcie jakim będą indywidualne konta zabezpieczenia emerytalnego (IKZE).

Część komentarzy prasowych, także spora grupa specjalistów powątpiewa w skuteczność nowej zachęty do oszczędzania, ponieważ nie jest ulgą podatkową a jedynie zachętą: niezapłacony podatek PIT (zwrócony podatnikowi na podstawie zeznania podatkowego) zostanie potrącony przy wypłacie oszczędności. Ja takich wątpliwości nie mam. I to nie tylko z tego powodu, że wprowadzana formuła podatkowa okazała się skuteczna we wszystkich innych krajach gdzie od wielu lat funkcjonuje.　 Wyciągam bowiem zupełnie inne wnioski z porażki rynkowej innej formy planów emerytalnych – indywidualnych kont emerytalnych (IKE).

W tym produkcie mamy rzeczywistą i znaczącą ulgę podatkową (w IKZE zresztą także). Nie zapłacimy podatku Belki – zachowamy aż 19% zysków z inwestowania emerytalnych oszczędności. Długi termin oszczędzania, kilkuprocentowa stopa zwrotu rocznie, kumulacja zysków (efekt procentu składanego) pozwala na realne „zaoszczędzenie” ogromnych kwot pieniędzy w IKE, przekraczających nawet kilkukrotnie sumę wniesionych wpłat (przy wysokiej rentowności planu i ponad 30-toletnim okresie inwestowania). Przykładowo gdybyśmy co miesiąc odkładali w planie 250 zł przez okres 30 lat i osiągnęli nominalną stopę zwrotu na poziomie 10% rocznie (realnie 7-8%), to uniknięcie podatku Belki w IKE pozwoliłoby nam zachować ponad 80 tysięcy złotych, natomiast przy 40 latach oszczędzania aż 240 tysięcy.

Jak wiadomo ta ulga nie zadziałała, bo dużo więcej osób oszczędza na emeryturę w pozaustawowych planach emerytalnych z podatkiem Belki – de facto godząc się na ogromną stratę! Z jakiego powodu? Przede wszystkim z tego, że korzyść podatkowa w IKE jest odroczona w czasie.　 Niestety taka jest już nasza natura: zachęta musi działać tu i teraz, pozytywne skutki lub negatywne konsekwencje musimy odczuć w momencie podejmowania decyzji.

Ale „stety” dla nowego produktu! Bo właśnie ta najsilniejsza z możliwych motywacja jest nam dostarczana w　 IKZE i nie ma znaczenia (motywacyjnego) fakt późniejszej zapłaty podatku.　 Do 4% dochodów (stanowiących podstawę naliczenia składek na ubezpieczenia emerytalne) będziemy mogli odpisać od podstawy opodatkowania: w połowie następnego roku po dokonaniu wpłat otrzymamy zwrot pieniędzy w kwocie odpowiadającej 18 lub 32% zapłaconego fiskusowi podatku dochodowego.
Co jeszcze może przesądzić o sukcesie IKZE? Należymy do nacji wyjątkowo niechętnych płaceniu podatków. Nie dlatego, że jesteśmy tacy egoistyczni. To wynika　 z naszego przekonania, iż nasze pieniądze są w ogromnym stopniu marnotrawione przez fiskusa: finansujemy nieuzasadnione przywileje emerytalne rolników, wojskowych emerytów w wieku 35 lat i tak dalej.　 Skoro jesteśmy tacy wrażliwi na punkcie płacenia podatków – o wiele bardziej od mieszkańców Europy Zachodniej -　 to nowa zachęta powinna podziałać nas jeszcze silniej.

Ponad trzy miliony Polaków korzysta z opisu podatkowego na Internet. Większość osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą kupuje różne towary, często zupełnie zbyteczne (piąty telewizor, szóstą lodówkę) tylko w tym celu aby nie płacić podatku dochodowego. Czy w związku z tym nie skusimy się na dodatkowy odpis podatkowy oferowany w IKZE? Odpowiedź jest dla mnie oczywista.

Nie bez znaczenia będzie też wyjątkowość nowego odpisu. Aby z niego skorzystać nie musimy wydawać pieniędzy – tak jak w każdym innym przypadku. Wystarczy pieniądze zaoszczędzić! Korzystając z IKZE – motywowani odpisem podatkowym – będziemy nie tylko otrzymywać zwrot podatku, nie tylko cały czas pozostaniemy w posiadaniu pieniędzy stanowiących podstawę odpisu, ale dodatkowo będziemy je pomnażać bez podatku Belki!

Jakich jeszcze więcej zachęt potrzeba aby skłonić podatnika do skorzystania z ulgi?

Maciej Rogala

Skarbiec Emerytura z Nagrodami – to najnowsza propozycja SKARBIEC TFI, która promuje oszczędzanie na emeryturę w ramach Indywidualnych Kont Emerytalnych (IKE).

Z początkiem przyszłego roku Skarbiec zaoferuje Indywidualne Konto Zabezpieczenia Emerytalnego (IKZE). Nie czekając jednak na nowe regulacje prawne, towarzystwo zachęca do oszczędzania w ramach istniejących już rozwiązań – na Indywidualnym Koncie Emerytalnym (IKE).

Każdy, kto do końca tego roku otworzy w Skarbcu Indywidualne Konto Emerytalne i będzie posiadał na rejestrze co najmniej złotówkę może wziąć udział w loterii „Skarbiec Emerytura z Nagrodami”. Wśród inwestorów rozlosowane zostaną atrakcyjne nagrody – m.in. samochód Audi A1, tablety iPad, vouchery turystyczne czy prenumeraty magazynu Forbes. Osoby, które już posiadają IKE w Skarbcu także mogą wziąć udział w loterii, wystarczy, że się zarejestrują na
www.skarbiec.pl.

TFI Skarbiec prowadzi w tej chwili prawie 11 tys. indywidualnych kont emerytalnych, w których na koniec pierwszego półrocza zgromadzonych było ponad 139 mln zł. Daje to towarzystwu niemal 5% udział w rynku IKE (cały rynek to na koniec czerwca ok. 2,9 mld zł). Skarbiec jest ponadto drugim największym graczem na tym rynku wśród towarzystw funduszy inwestycyjnych (IKE prowadzić mogą też banki, biura maklerskie i zakłady ubezpieczeń).

W IKE Skarbiec do wyboru są trzy rodzaje portfeli: modelowy statyczny (połowa środków lokowana jest w fundusz rynku pieniężnego Skarbiec-Kasa a połowa w fundusz agresywny Skarbiec-Akcja), modelowy aktywny (podział środków odbywa się automatycznie i uzależniony jest od okresu, jaki pozostał do przejścia na emeryturę) oraz portfel indywidualny (inwestor sam decyduje o podziale środków). Oszczędności zgromadzone na IKE zwolnione są z podatku od zysków kapitałowych.

Skarbiec Emerytura z Nagrodami – to najnowsza propozycja SKARBIEC TFI, która promuje oszczędzanie na emeryturę w ramach Indywidualnych Kont Emerytalnych (IKE).

Z początkiem przyszłego roku Skarbiec zaoferuje Indywidualne Konto Zabezpieczenia Emerytalnego (IKZE). Nie czekając jednak na nowe regulacje prawne, towarzystwo zachęca do oszczędzania w ramach istniejących już rozwiązań – na Indywidualnym Koncie Emerytalnym (IKE).

Każdy, kto do końca tego roku otworzy w Skarbcu Indywidualne Konto Emerytalne i będzie posiadał na rejestrze co najmniej złotówkę może wziąć udział w loterii „Skarbiec Emerytura z Nagrodami”. Wśród inwestorów rozlosowane zostaną atrakcyjne nagrody – m.in. samochód Audi A1, tablety iPad, vouchery turystyczne czy prenumeraty magazynu Forbes. Osoby, które już posiadają IKE w Skarbcu także mogą wziąć udział w loterii, wystarczy, że się zarejestrują na
www.skarbiec.pl.

TFI Skarbiec prowadzi w tej chwili prawie 11 tys. indywidualnych kont emerytalnych, w których na koniec pierwszego półrocza zgromadzonych było ponad 139 mln zł. Daje to towarzystwu niemal 5% udział w rynku IKE (cały rynek to na koniec czerwca ok. 2,9 mld zł). Skarbiec jest ponadto drugim największym graczem na tym rynku wśród towarzystw funduszy inwestycyjnych (IKE prowadzić mogą też banki, biura maklerskie i zakłady ubezpieczeń).

W IKE Skarbiec do wyboru są trzy rodzaje portfeli: modelowy statyczny (połowa środków lokowana jest w fundusz rynku pieniężnego Skarbiec-Kasa a połowa w fundusz agresywny Skarbiec-Akcja), modelowy aktywny (podział środków odbywa się automatycznie i uzależniony jest od okresu, jaki pozostał do przejścia na emeryturę) oraz portfel indywidualny (inwestor sam decyduje o podziale środków). Oszczędności zgromadzone na IKE zwolnione są z podatku od zysków kapitałowych.

Emerytury dzisiejszych nastolatków będą wynosiły zaledwie 30 proc. ich ostatniego wynagrodzenia – wynika z szacunków Rady Gospodarczej działającej przy Premierze. Dlatego o dodatkowym oszczędzaniu na „jesień życia” dobrze jest pomyśleć jak najwcześniej.

Od 1 stycznia 2012 roku w ramach dobrowolnego III filara oprócz Indywidualnego Konta Emerytalnego (IKE) i Pracowniczego Programu Emerytalnego (PPE) będzie dostępne jeszcze jedno rozwiązanie – Indywidualne Konto Zabezpieczenia Emerytalnego (IKZE). IKZE z założenia jest podobne do IKE, a różnica między tymi kontami polega na innej konstrukcji ulgi podatkowej i innych limitach wpłat.

Korzyścią dla oszczędzającego w ramach IKE jest zwolnienie z podatku od zysków kapitałowych (19 proc.). Natomiast w przypadku IKZE wpłaconą kwotę odpisujemy od rocznego dochodu (podstawy opodatkowania), co sprawi, że do urzędu skarbowego odprowadzimy niższy podatek (PIT). Jednak należy pamiętać, że ten podatek jest tylko odroczony w czasie, bo w przyszłości będą nim objęte wypłaty z IKZE. Dlatego zdaniem Marcina Dyla, prezesa Izby Zarządzających Funduszami i Aktywami (IZFiA) tak skonstruowanej zachęty podatkowej nie można nazwać ulgą podatkową – to coś na kształt złudzenia, że Państwo coś nam daje, gdy tak naprawdę w przyszłości odbierze to sobie z nawiązką. Jednak według niektórych przedstawicieli instytucji finansowych IKZE i tak powinno skuteczniej skłaniać do dokładania pieniędzy na „jesień życia” niż IKE – jest szansa, że Polaków skuszą natychmiastowe profity w postaci zmniejszenia podstawy opodatkowania. W przypadku IKE na zwolnienie z tzw. podatku Belki trzeba czekać, aż do emerytury, a jak wynika z najnowszych danych KNF – nie jest to wystarczająca zachęta do odkładania pieniędzy na przyszłość, bo IKE posiada tylko 4,9 proc. aktywnych zawodowo Polaków.

Wadą IKZE jest niski poziom wpłat. Na to konto można wpłacić tylko 4% rocznej pensji, ale nie więcej niż 4 tys. zł. Dla porównania na IKE wpłata jest co najmniej 2,5 krotnie wyższa i w tym roku maksymalnie może wynieść 10 077 zł.

IKZE od nowego roku mogą znaleźć się w ofercie: towarzystw funduszy inwestycyjnych, firm ubezpieczeniowych, domów maklerskich, banków, a także towarzystw emerytalnych (PTE). IKZE, podobnie jak i IKE, można założyć tylko w jednej instytucji finansowej, dlatego jeśli zdecydujemy się na IKZE w postaci lokaty w banku to równocześnie nie możemy korzystać z IKZE w TFI. Środki z danego konta emerytalnego można przenieść do innej firmy finansowej, ale tylko w całości.

Założono, że pieniądze zgromadzone na IKZE będzie można wypłacić jednorazowo, albo w ratach po ukończeniu 65 roku życia. W przypadku rat – środki trzeba będzie wypłacać przez co najmniej 10 lat (do 75 roku życia). Krótszy okres wypłat (min. 5 lat) będzie możliwy tylko w przypadku, kiedy przyszły emeryt oszczędzał krócej niż 10 lat, ale dłużej niż 5. Wypłaty będą traktowane jako dodatkowy dochód, który będzie opodatkowany stawką progresywną – obecnie jest to 18 lub 32 proc. Natomiast w przypadku IKE środki, przy zachowaniu zwolnienia z podatku od zysków kapitałowych, będzie można wypłacić w dowolny sposób już po 60 roku życia, a po 55 – jeśli nabyło się wcześniejsze uprawnienia emerytalne.

Wydaje się, że atrakcyjniejszą formą oszczędzania na emeryturę jest IKE niż IKZE, a to głównie ze względu na wysokość wpłat, a także możliwość dowolnego dysponowania środkami z IKE po osiągnięciu uprawnień emerytalnych (dowolna ilość rat). Z drugiej strony IKZE może mieć więcej zwolenników niż IKE, ponieważ oferuje natychmiast odczuwalne korzyści podatkowe. Badania przeprowadzone w maju tego roku na zlecenie Izby Zarządzających Funduszami i Aktywami przez Fundację Centrum Badania Opinii Społecznej (CBOS) pokazują, że zdaniem Polaków atrakcyjność obu rozwiązań jest podobna. Choć nieznacznie więcej, bo 29% respondentów wskazało, że atrakcyjniejsze jest IKZE niż IKE, a 22% opowiedziało się za IKE. Zważywszy, że emerytura z ZUS i OFE będzie bardzo niska to warto skorzystać z obu proponowanych przez rząd dodatkowych form oszczędzania.

Kinga Żelazek, analityk, Analizy Online