System emerytalny
Nowy system emerytalny wszedł w życie 1 stycznia 1999 roku.
Od tego czasu nie obowiązuje już system, oparty wyłącznie na tzw. “umowie międzypokoleniowej”, czyli na zasadzie, że osoby pracujące płacą na utrzymanie osób na emeryturze. System ten stawał się coraz bardziej niewydolny ze względu na zmniejszającą się liczbę pracujących w stosunku do liczby świadczeniobiorców. Z tego względu zaistniała konieczność modyfikacji założeń. Na podstawie doświadczeń zagranicznych, między innymi reformy systemu emerytalnego w Chile, stworzono system oparty na trzech filarach.
W obecnym systemie emerytalnym nasza emerytura może pochodzić z trzech źródeł:
- I Filar – Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS), do którego jest przekazywana składka emerytalna, zapisywana na indywidualnym koncie ubezpieczonego. Składka jest waloryzowana w stosunku do inflacji i wzrostu funduszu płac. I filar nadal opiera się na realizowaniu “umowy międzypokoleniowej”.
- II Filar – Otwarte Fundusze Emerytalne (OFE), tworzone i zarządzane przez Powszechne Towarzystwa Emerytalne (PTE). Podstawową funkcją PTE jest pomnażanie wpływających do OFE składek.
- III Filar – Dodatkowy system oszczędzania, umożliwiający podniesienie wysokości podstawowej emerytury otrzymywanej w przyszłości z I lub z I i II filaru.
Elementem wspólnym całego systemu emerytalnego jest działanie na zasadzie zdefiniowanej składki, co oznacza, że wysokość przyszłego świadczenia jest ściśle powiązana z wielkością środków przekazanych na ten cel przez świadczeniobiorcę. Jednym z podstawowych założeń reformy było zwiększenie bezpieczeństwa systemu emerytalnego poprzez zapewnienie wypłaty świadczeń emerytalnych z różnych źródeł – z dwóch lub trzech, dla tych którzy podejmą decyzję o dokonywaniu dodatkowych oszczędności. Funkcjonowanie powszechnych towarzystw emerytalnych i otwartych funduszy emerytalnych oraz pracowniczych programów emerytalnych, a także zakres nadzoru państwa w obszarze ich działania reguluje:
- ustawa z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych (tekst jednolity Dz.U.04.159.1667)
- ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych (Dz.U. Nr 116, poz. 1207)
Źródło informacji:
Prego Finance S.A.
Rankingi/Porownania OFE:
» Koszty
» Liczba uczestników OFE
» Stopa zwrotu od początku działalności
» Stopa zwrotu za 3 lata
» Stopa zwrotu za 5 lat
» Stopa zwrotu za ostatni rok
» Wartość aktywów OFE
» Wartość jednostki rozrachunkowej (zł)
Nowy system emerytalny wszedł w życie 1 stycznia 1999 roku.
Od tego czasu nie obowiązuje już system, oparty wyłącznie na tzw. “umowie międzypokoleniowej”, czyli na zasadzie, że osoby pracujące płacą na utrzymanie osób na emeryturze. System ten stawał się coraz bardziej niewydolny ze względu na zmniejszającą się liczbę pracujących w stosunku do liczby świadczeniobiorców. Z tego względu zaistniała konieczność modyfikacji założeń. Na podstawie doświadczeń zagranicznych, między innymi reformy systemu emerytalnego w Chile, stworzono system oparty na trzech filarach.
W obecnym systemie emerytalnym nasza emerytura może pochodzić z trzech źródeł:
- I Filar – Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS), do którego jest przekazywana składka emerytalna, zapisywana na indywidualnym koncie ubezpieczonego. Składka jest waloryzowana w stosunku do inflacji i wzrostu funduszu płac. I filar nadal opiera się na realizowaniu “umowy międzypokoleniowej”.
- II Filar – Otwarte Fundusze Emerytalne (OFE), tworzone i zarządzane przez Powszechne Towarzystwa Emerytalne (PTE). Podstawową funkcją PTE jest pomnażanie wpływających do OFE składek.
- III Filar – Dodatkowy system oszczędzania, umożliwiający podniesienie wysokości podstawowej emerytury otrzymywanej w przyszłości z I lub z I i II filaru.
Elementem wspólnym całego systemu emerytalnego jest działanie na zasadzie zdefiniowanej składki, co oznacza, że wysokość przyszłego świadczenia jest ściśle powiązana z wielkością środków przekazanych na ten cel przez świadczeniobiorcę. Jednym z podstawowych założeń reformy było zwiększenie bezpieczeństwa systemu emerytalnego poprzez zapewnienie wypłaty świadczeń emerytalnych z różnych źródeł – z dwóch lub trzech, dla tych którzy podejmą decyzję o dokonywaniu dodatkowych oszczędności. Funkcjonowanie powszechnych towarzystw emerytalnych i otwartych funduszy emerytalnych oraz pracowniczych programów emerytalnych, a także zakres nadzoru państwa w obszarze ich działania reguluje:
- ustawa z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych (tekst jednolity Dz.U.04.159.1667)
- ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych (Dz.U. Nr 116, poz. 1207)
Źródło informacji:
Prego Finance S.A.
|
Rankingi/Porownania OFE: » Koszty » Liczba uczestników OFE » Stopa zwrotu od początku działalności » Stopa zwrotu za 3 lata » Stopa zwrotu za 5 lat » Stopa zwrotu za ostatni rok » Wartość aktywów OFE » Wartość jednostki rozrachunkowej (zł) |
.:. Najpopularniejsze
- AEGON Agent transferowy Aktualności OFE Aktywa netto funduszu OFE Akwizytor Allianz Alokacja składki Aviva AXA Bankowy Cena kupna jednostki uczestnictwa OFE Cena umorzenia/sprzedaży jednostek uczestnictwa OFE Dziedziczenie OFE Otwarte Fundusze Emerytalne Otwarte Fundusze Emerytalne (OFE) Powszechne towarzystwa emerytalne (PTE) PZU Rachunek premiowy Wiek emerytalny
